Fotografia lotnicza – HDR

Fotografia lotnicza na wysokim poziomie, to oprócz umiejętności, również poznanie możliwości posiadanego sprzętu. Jest to jeden z niezbędnych warunków wykonania dobrych fotografii i satysfakcji z własnej pracy. Zasada ta w takim samym stopniu dotyczy oczywiście zdjęć z drona, jak i tych wykonywanych tradycyjnie. Dlatego bez względu na to jakim posługujemy się sprzętem, czy są to aparaty lub kamery wysokiej, czy średniej klasy, czy nawet zwykłe popularne automaty, przede wszystkim niezbędna jest wiedza dotycząca zakresu ich możliwości oraz sprawnego wykorzystywania tego, co oferują w praktyce. 

Fotografia lotnicza wykonywana z drona to wspaniała alternatywa, otwierająca przed nami możliwości odbierania świata z nowej, odmiennej perspektywy. Jednak dobry punkt widzenia, to nie wszystko. W fotografii ogromne znaczenie ma klimat zdjęcia i jego jakość, dlatego ten wpis poświęcony będzie technice HDR, która moim zdaniem, może w znaczący sposób wpływać na podniesienie obydwu tych parametrów. Skrót HDR ( High dynamic range imaging ) oznacza technikę pozwalającą na uzyskiwanie zdjęć o dużej rozpiętości tonalnej. Dzięki wykonaniu kilku ekspozycji tego samego kadru, o zróżnicowanym stopniu naświetlenia a następnie połączeniu ich w jeden obraz, uzyskujemy fotografię z poprawnie naświetlonymi zarówno obszarami cieni, świateł jak i elementów pośrednich. Jak podają źródła∗ po raz pierwszy technika ta została użyta w roku 1857 przez Gustawa Le Gray, próbującego oddać na jednej fotografii zarówno morze, jak i niebo, choć przekraczało to możliwości techniczne ówczesnych aparatów i filmów. Le Gray rozwiązał problem, wykonując dwie oddzielne fotografie z różnym czasem naświetlania, a następnie wykorzystał różne fragmenty negatywów do otrzymania pozytywu. Pomimo, że dzisiejsze aparaty dysponują nieporównywalnie doskonalszymi możliwościami technicznymi, wykonywanie zdjęć z użyciem braketingu ekspozycji, nadal okazuje się być niezwykle użyteczne. Konstrukcja nawet najnowocześniejszych aparatów i kamer wciąż nie pozwala odwzorować rzeczywistości z tak dokładną rozpiętością tonalną jak widzi ją ludzkie oko. Jest wiele sytuacji, w których wykonanie kilku ujęć o różnym stopniu naświetlenia i połączenie ich w jeden obraz daje nam możliwość znacznie lepszego przekazu niż zdjęcie tradycyjne. Dotyczy to przede wszystkim ujęć mocno skontrastowanych, w których trudno dobrać  właściwą ekspozycję. Optymalizacja rozpiętości tonalnej pozwala uniknąć np. efektu prześwietlonego nieba w pejzażach lub zaniku „obrazu za oknem” na ujęciach wykonywanych we wnętrzach, szczególnie przy świetle padającym z okien. Fotografia lotnicza również może być wykonywana w technice HDR i dotyczy to nie tylko większych modeli dronów, do których możemy podwiesić lustrzanki ale również modeli z własnymi kamerami wyższej jakości, takich jak np.Phantom 3. Zestaw trzech ekspozycji wykonywany jest i łączony w jeden obraz automatycznie. Oczywiście dron podczas ich wykonywania musi być utrzymywany w jednym punkcie aby uniknąć poruszenia. Efekty, które możemy uzyskać w ten sposób są znacząco mniejsze niż te, które można wykreować przy obróbce manualnej podczas samodzielnego łączenia serii ujęć w przeznaczonym do tego programie. Jednak nawet przy automatycznym braketingu, wykonywanym przez kamerę w Phantomie 3 możemy zoptymalizować rozpiętość tonalną, a co za tym idzie finalny wygląd naszej fotografii. Dla miłośników techniki HDR pozostaje jeszcze opcja samodzielnego wykonania serii ujęć ze zróżnicowanym stopniem naświetlenia 🙂 i ich samodzielne łączenie w końcowy obraz przy użyciu odpowiedniego programu. Wówczas efekt końcowy zależny jest tylko od naszych umiejętności i dobrego smaku. 

I tu dochodzimy do kolejnej ważnej kwestii, o której chcę wspomnieć na zakończenie. Bez wątpienia należy stwierdzić, że technika HDR wyposaża fotografującego w dodatkowe możliwości. Zdjęcia z drona uzyskane tą metodą mogą być naprawdę atrakcyjne. Ma ona jednak równie wielu zwolenników jak i przeciwników. Mnóstwo osób kojarzy zdjęcia HDR z przekolorowanymi, nierealistycznie wyglądającymi obrazami, których  ogromne ilości znajdziemy w internecie, i uważa technikę braketingu za bezużyteczną. Jest to duży błąd, gdyż fotografie uzyskiwane w ten sposób mogą mieć wygląd bardziej naturalny niż fotografia standardowa. Chociażby z powodu, o którym wspomniałem wcześniej – oko ludzkie rozróżnia znacznie większy zakres tonalny, niż obiektyw aparatu. A przekontrastowanie czy nadmierne nasycenie barw jest tylko i wyłącznie efektem końcowej obróbki dokonywanej przez amatorów surrealistycznych obrazów. Osobiście uważam, że absolutnie warto włączyć tę technikę do swojego fotograficznego repertuaru, pamiętając jednak o zachowaniu zdrowego rozsądku a przy ręcznej obróbce nie ulegać pokusie niekontrolowanego manipulowania suwakami 🙂

wisla- fotografia lotnicza

Zdjęcie z pojedynczej ekspozycji, dron Phantom 3 Pro.

 

fotografia lotnicza bydgoszcz

Zdjęcie HDR (łączone z 3 fotografii), dron Phantom 3 Pro.

 

 

∗https://pl.wikipedia.org/wiki/High_dynamic_range_imaging

 

 

 

share_facebook

Dodaj komentarz